Vakti vardır…
Ve can çeker.
Ama berrak ve demli bir çaydan daha iyi olan şey, o çaya sohbet katan, lezzet katan dostlardır.
Çay da, dost da, teselli makamında bir talihtir.
Yalnızlığa hüzün taşır çay…
Sohbete muhabbet…
…..
Hayatın neresinde, ne şekil ve görüntüde olursak olalım; mesele şudur:
Bir bardak demli çayın yanında ne kıymetimiz var?
Hangi dostun bir bardak demli çayı için “hasretin adı” ve “katma değer”iyiz?
…..
Vakti vardır..
Ve can çeker.
Can, çayı bahane edip dost ister.
Profesör istemez, genel müdür hiç istemez…
Makam ve mevki…
Ve dahi şan ve şöhret…
Ve dahi mal ve mülk sahibi istemez.
Aradığı insandır.
“İnsan” sıfatının yanında, som altına şekil katmak için sokuşturulmuş bakır kadar ehemmiyeti olmayan unvanları hesaba katmaz…
Ve can, insan çeker.
Bir bardak demli çayın her yudumunu, ab-ı hayata dönüştüren insan!
…..
Bir daha mesele şudur:
Canımız kimi çeker ve kimin canı bizi çeker?
Ve neden?
…..
Hayattan aldığımız ve hayata kattığımız can sıkıntılarının çoğunun sebebi, maalesef değersiz şeylerden ibarettir.
Ne bu dünyadan çekip giderken bizimle birlikte gelirler.
Ne sonrası için işe yararlar.
Üstelik, bir bardak demli çayın yanında bile, sahibini “beş kuruş” sahiplenmezler
…..
Su kaynar…
Aşk ateşinde…
Bir tutam çay yaprağıyla karışmak, vuslattır.
Bu sıcaklığa…
Bu buhara ram olur ve yayılır duygular.
Sonra aşkın rengidir ve demidir görünen.
Ve aşkın rayihası.
…..
Söyleyin şimdi:
Can kimi çeker?
Kimin canı bizi çeker?
Bu şiire kim bir mısra katar gönlünden?
Sohbeti kim demler?

YUKARIDAKİ YAZINA BUDA DEVAM NİTELİĞİNİ TAŞISIN SEVGİLİ EBRAR:) UYMADIYSA DA AFFINA SIGINARAK EKLİYORUM

sanırım hepimizin Arkadaşları bir daldaki yapraklar gibi çoktur, dost! Günü gelince hepsi birer birer düşerler dalından. Ama gerçek dostluklar baki kalır, asla bitmez vefaları…

Şimdi düşünüyorum da kaç tanedir insanın dostları ya da kaç tanedir arkadaşları, her arkadaşı dost sanmayın yanılırsınız, ya da her dostu vefasız sanmayın. Mutlu zamanında çoktur, kişinin etrafında sevenler, asıl gerçeği insan kötü gününde anlar.Dostluklarınızın baki kalması dileğimle….sayıgılarımla MRT

Dileğinize canı gönülden aminnn diyorum..
Zamanımızda diyeceğim ama bu tabiri sevmiyorum ne değiştiki zamanımızda oysa şimdi dostluğa güvene daha çok ihtiyacımız var...Ne değiştide vefasız oldu insanlar daha doğrusu bizler önce kendimiz çevremize karşı vefa gösterelim göreceğiz ki onlardan karşılık almak için çok beklememize gerek kalmayacak....Dostluklarınızın ebediyete kadar daim olması dileğiyle...

bizler eminim hala vefalıyız biz karşılık beklemeksızın davranışlar sergiliyoruz ama ne varkı karsımızdakı insanlar bunu bir türlü anlamıyorlar ya karşısındakıleri (bizleri) kendileri gibi oldugunu sanır yada anlamalarınıda beklemiyorum acıkcası ama insanlarda hayata bakış,tutunuş,yada hayatla mücadelesi neticesinde boyle bir oluşum içerisine düştügü kanaatindeyim yoksa vefasızlık olgusunu hiç bir zaman tanımalarına bile fırsat kalmayacaktı emınım.saygılarımla MRT